نشانه های متصل به ظهور

نشانه های متصل به ظهورنشانه های متصل به ظهور

برابر روایات شماری از علائم ظهور متصل به ظهور خواهند بود به گونه ای که بین آنها و ظهور فاصله زیادی نباشد.

البته این که فاصله آن نشانه ها تا ظهور چه مدت و یا چند روز است. به راستی روشن نیست ولی قدر مسلم آن است که فاصله زیاد نیست و احتمالاً مجموعه نشانه های متصل به ظهور در همان سال ظهور یا سال پیش از آن رخ می دهند.

از پدیدار شدن نخستین نشانه متّصل تا ظهور مهدی(ع) نشانه ها همچون حلقه های زنجیر بدون فاصله پی در پی پدید می آیند چنانکه در روایتی محمد بن صامت از امام صادق(ع) پس از آن که برخی نشانه ها را امام(ع) بیان کرده بود پرسید: فدایت شوم می ترسم این امر (تحقق نشانه های ظهور مهدی) به طول انجامد؟

امام (ع) فرمود:

لا, انّما [هو] کنظام الخرزَ یتبع بعضه بعضا

نه محققاً همچون مهره های تسبیح یکی پس از دیگر می آید.

بحار الانوار جلد ۵۲

حتی در مورد برخی از نشانه های متصل به ظهور مقدار فاصله آن با ظهور نیز بیان شده است.

امام باقر(ع) درباره قتل نفس زکیه فرمود:

لیس بین قیام القائم(ع) و قتل النفس الزکیه اکثر من خمس عشره لیله

فاصله میان کشته شدن نفس زکیه و قیام قائم بیش از ۱۵ شب نیست.

کتاب الغیبه  شیخ طوسی

خروج سفیانی و یمانی نیز برابر آنچه از روایات استفاده می شود پشت سر هم خواهد بود و  در یک محدوده زمانی در آستانه ظهور صورت می گیرد و فاصله آن تا قیام قائم(ع) از پانزده ماه بیشتر نخواهد بود .

ارشاد جلد ۲ ، بحار الانوار جلد۵۲

نشانه های متثل به ظهوربر این اساس تردیدی نیست که شماری از نشانه های ظهور که بیشتر نشانه های حتمی نیز هستند نزدیک ظهور و متصل به آن واقع می شوند.

در برابر این نشانه ها نشانه های فراوانی وجود دارند که از پیدایش آنها در عصر غیبت خبر داده شده ولی پیوستگی به ظهور معلوم نیست. چه بسا با فاصله زیاد از ظهور مهدی(ع) واقع شوند.

چنانکه شماری از نشانه ها همچون از هم گسستن بنی امیه و بنی عباس، خروج ابومسلم خراسانی، اختلاف بین مسلمانان و بین بنی عباس و اشغال منطقه جزیره توسط ترکها و بسته شدن پل بر روی دجله و… بر فرض نشانه بودن آنها سالها بلکه قرنها ست که از وقوع آنها می گذرد.

ادعای «بسیار نزدیک بودن ظهور» بر فرض اینکه از لحاظ روایات اشکالی نداشته باشد، تنها موقعی پذیرفتنی خواهد بود که «نشانه های حتمی» و «نشانه های متصل ظهور» یکی پس از دیگری و به صورت زنجیروار به وقوع بپیوندند.

بنابراین حوادث ایران، مصر، یمن، عربستان و غرب بر فرض صحت تطبیق های گفته شده، تنها می توانند ما را امیدوار به ظهور کنند نه اینکه ما را به این باور برسانند که «ظهور بسیار نزدیک است»

در روایتی از امام صادق (ع) می خوانیم:
خروج سفیانی از نشانه های حتمی است. مدت خروج وی از ابتدای خرج تا آخر پانزده ماه به درازا می کشد. شش ماه از آن را می جنگد تا بر شهرهای پنج گانه مسلط گردد و نُه ما بدون یک روز اضافه حکومت می کند.
بحارالأنوار ج‏لد۵۲

منبع : hawzah.net

برای عضویت در کانال تلگرام کلیک کنید

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>