صیحه آسمانی از نشانه های ظهور

صیحه آسمانی از نشانه های ظهور

صیحه آسمانی

منظور از صیحه آسمانی, ظاهراً صدایی است که درآستانه ظهور حضرت مهدی(ع) از آسمان شنیده می شود و همه مردم, آن را می شنوند.

در روایات تعبیرهای (نداء) و (فزعه) و (صوت) نیز به کار رفته که ظاهر آنها نشان می دهد که هر یک از آنها نشانه جداگانه ای است که پیش از ظهور واقع می شود، لکن به نظر می رسد که اینها تعبیرهای گوناگون از یک حادثه و یا دست کم اشکال گوناگون یک حادثه باشند. مراد از همه آنها همان بلند شدن صدایی در آسمان است ولی به اعتبار این که صدای عظیم بیدارباشی است که همه را متوجه خود می کند و نیز موجب وحشت عمومی و ایجاد دلهره و اضطراب می گردد به آن صیحه ،فزعه ، صوت و ندا که هر یک بیانگر ویژگیِ از آن حادثه اند اطلاق شده است.

این احتمال نیز وجود دارد که آنها سه رخداد جدای از هم باشند که در یک زمان رخ می دهند به این گونه که ابتدا صدایی عظیم و هولناک به گوش جهانیان می رسد که همه را متوجه خود می کند (صیحه) و به دنبال آن صدای مهیب و هولناکی شنیده می شود که دلهای مردم را به وحشت می اندازد (فزعه) و آن گاه از آسمان صدایی شنیده می شود که مردم را به سوی مهدی(ع) فرا می خواند (نداء).

روایات متواتر

صیحه آسمانی

امام باقر(ع) می فرماید:

 

ندا کننده ای از آسمان نام قائم را ندا می کند. پس هر که در شرق و غرب است آن را می شنود. از وحشت این صدا خوابیده ها بیدار ایستادگان نشسته و نشتگان بر دو پای خویش می ایستند. رحمت خدا بر کسی که از این صدا عبرت گیرد و ندای وی را اجابت کند زیرا صدای نخست صدای جبرئیل روح الأمین است.

آن گاه, می فرماید: این صدا, در شب جمعه بیست و سوم ماه رمضان خواهد بود. در این هیچ شک نکنید و بشنوید و فرمان برید. در آخر روز, شیطان فریاد می زند که (فلانی مظلومانه کشته شد) تا مردم را بفریبد و به شک اندازد.

یا امام صادق(ع) می فرماید:

در ابتدای روز, گوینده ای در آسمان ندا می دهد که آگاه باشید که حق با علی و شیعیان اوست. پس از آن, در پایان روز, شیطان که لعنت خدا بر او باد, از روی زمین فریاد می کند که حق با عثمان و پیروان اوست, پس در این هنگام, باطل گرایان به شک می افتند.

هرگاه گوینده ای از آسمان صدا بزند که حق با اولاد محمد(ص) است, در آن هنگام, ظهور مهدی(ع) به سر زبانها می افتد, به گونه ای که غیر از او, یاد نمی کنند.

مضمونی از  روایات مختلف در مورد صیحه آسمانی

۱٫ (صیحه) از نشانه های حتمی ظهور شمرده شده است و شیخ طوسی، شیخ مفید، صدوق، نعمانی و… حتمی بودن آن اشاره کرده اند.

۲٫ این صدا از آسمان شنیده می شود به گونه ای که همه مردم روی کره زمین در شرق و غرب آن را می شنوند و به خود می آیند.

۳٫ محتوای این پیام آسمانی, دعوت به حق و حمایت و بیعت با مهدی(ع) است با تعبیرهای: (ان الحق لعلّیٌ وشیعته) (ان الحق فی آل محمد.)

۴٫ همزمان با شنیده شدن این صدا از آسمان و یا کمی پس از آن در روی زمین نیز صدایی شنیده می شود. ندا دهنده شیطان است که مردم را به گمراهی فرا می خواند و تلاش می کند با ایجاد تردید در مردم, آنان را از حمایت مهدی(ع) و اجابت دعوت آسمانی, باز دارند.

۵٫ جبرئیل, مردم را به حق فرا می خواند و شیطان و نیروهای شیطانی و پیروان سفیانی به باطل. ظاهر شدن این نشانه همزمان با خروج سفیانی و صیحه آسمانی است.

۶٫ در برخی روایات, زمان آن, شب جمعه ۲۳ ماه رمضان معین شده است. با توجه به این که در روایات دیگری, خبر از ظهور حضرت در روز عاشورا داده شده می توان نتیجه گرفت که واقع شدن ندای آسمانی در همان رمضان پیش از محرم است که فاصله آن تا ظهور ۳ ماه و ۱۷ روز بیشتر نخواهد بود. ناگفته نماند که تعیین وقت مشخص برای ظهور باظاهر روایاتی که به روشنی از تعیین هرگونه وقتی برای ظهور منع می کند ناسازگار است.

منبع : پایگاه اطلاع رسانی حوزه

asre313

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>